Returnings
Returnings wordt rijker doordat de muzikanten elkaar ruimte geven. Gitarist Jakob Bro speelt met trompettist Palle Mikkelborg, bassist Thomas Morgan en drummer Jon Christensen. De muziek blijft vaak zacht, maar de verschillende klanken zijn duidelijk te volgen. Mikkelborg voegt een warme, soms treurige stem toe zonder het rustige samenspel te overheersen.
Oktober zet die verhouding meteen neer. De gitaar maakt een open kader, met kleine reacties van bas en drums. De trompet laat de melodie oplichten zonder de begeleiding naar de achtergrond te duwen. De aantrekkingskracht zit in het samenspel, niet in een reeks afzonderlijke solo's.
View neemt veel tijd voor alleen bas en drums. Morgan en Christensen bepalen eerst de beweging, voordat gitaar en trompet aansluiten. Het lange begin maakt hun rol duidelijk: zij geven de muziek mede vorm, in plaats van te wachten tot de solist klaar is. De uitbreiding voelt daardoor verdiend.
Het titelnummer verandert de klank met effecten en een donkerder, minder vast geluid. Gitaar en trompet zoeken elkaar langs een herhaald patroon op. Die andere kleur geeft de plaat wat extra spanning zonder de rustige basis weg te nemen. Lyskaster biedt daartegenover een helderder melodisch houvast.
De kleinere bezettingen zijn minstens zo belangrijk. Hamsun brengt Bro en Morgan samen, terwijl Youth afsluit met gitaar en trompet. Er zijn weinig grote uitbarstingen op Returnings, en wie steeds een nieuw hoogtepunt verwacht kan de ingetogenheid lang vinden duren. Toch zit er veel beweging in de details. De muzikanten bouwen met kleine verschillen in klank, timing en melodie. De plaat heeft aandacht nodig om haar volledige kracht te laten horen, maar geeft die aandacht ruim terug.
