A Mile South of Heaven
A Mile South of Heaven geeft de nummers van Jess Williamson een traditioneler countrygeluid, maar maakt de vragen in haar teksten er niet eenvoudiger op. Onder leiding van producer Shooter Jennings zoekt ze haar weg tussen Texas en Los Angeles, tussen ambitie en een rustiger bestaan. De arrangementen zijn warm en het tempo ligt laag. Haar stem bewaart de twijfel die voorkomt dat al dat comfort te makkelijk wordt.
Pedalsteel, fiddle en meerstemmige zang bieden muzikaal een duidelijk thuis. In de teksten blijft dat een stuk lastiger te vinden. Hum of the City vangt die spanning mooi: ook binnen een vertrouwd countrygeluid blijft het verlangen naar ergens anders bestaan. De plaat is op haar sterkst wanneer Williamson die gevoelens naast elkaar laat staan. Een verhuizing of een relatie hoeft geen kant-en-klare oplossing te zijn.
In High Heels and Blue Jeans krijgt haar manier van zingen alle ruimte. Een kleine verschuiving in de voordracht kan een herkenbare countryzin ineens een andere lading geven. Legends Die laat een vollere, gekwetstere kant van haar stem horen. The Gem and Mineral Show brengt het gevoel van afstand vervolgens samen in een sterke afsluiting. Het zijn nummers waarin aandacht voor mensen en plekken centraal staat, met de zang als belangrijkste verteller.
Het vollere klassieke countrygeluid heeft ook een nadeel. Soms klinkt de muziek wat te behaaglijk voor de onrust in de teksten. De ontspannen tempo's versterken dat gevoel. Wie juist de vreemdere trekjes van Time Ain't Accidental waardeerde, zal die wrijving hier af en toe missen.
Toch maakt Williamson de gekozen vorm persoonlijk genoeg om de plaat te dragen. A Mile South of Heaven hoeft geen definitief antwoord op heimwee te vinden om te overtuigen. De beste nummers begrijpen dat van een plek houden en er willen vertrekken bij hetzelfde gevoel kunnen horen. Dat levert een doordachte countryplaat op, met een bijzonder expressieve zangeres in het middelpunt.
