Terrible Animals
Terrible Animals geeft het gitaarspel van Lage Lund een onrustige omgeving. Hij gebruikt effecten en vreemde klanklagen, maar laat de melodieën niet verdwijnen. Pianist Sullivan Fortner, bassist Larry Grenadier en drummer Tyshawn Sorey kunnen de muziek stevig laten bewegen of juist openhouden. De spanning zit vaak tussen die verschillende mogelijkheden.
Hard Eights zet de toon met een herkenbare melodische lijn en een minder vertrouwde achtergrond. Fortners piano zoekt zijn eigen ritmische weg, terwijl de gitaar van helder naar vreemder kan kleuren. De muzikanten houden contact zonder steeds dezelfde beweging te maken. Dat geeft het nummer meer karakter dan een gewone reeks solo's.
Ray Ray heeft een duidelijkere groove. Het thema groeit mee met de uitvoering en Soreys drums bouwen de intensiteit verder op. De piano en gitaar krijgen genoeg ruimte om hun verhaal uit te werken. Het lange nummer blijft overtuigend doordat het samenspel een duidelijke richting heeft.
Octoberry kiest een andere klank. Korte gitaarfiguren maken ruimte voor uitwisseling tussen bas en piano. Het titelnummer klinkt scherper en vrijer, met tuimelende drums en vervormde gitaar. Daartegenover laat Haitian Ballad een rustiger, melodischer kant horen. Lund kan zijn aanpak veranderen zonder zijn eigen stem kwijt te raken.
De speelduur maakt die afwisseling niet vanzelf gemakkelijk. Over ruim een uur kunnen sommige abstractere passages de aandacht laten verslappen. Een kortere selectie had de sterkste ideeën mogelijk meer nadruk gegeven. Toch bevat Terrible Animals veel muziek die nieuwsgierig maakt. De composities geven de spelers genoeg houvast om risico te nemen. Lunds gitaar houdt het midden tussen heldere melodieën en avontuurlijke klanken, met een bezetting die de spanning overtuigend kan dragen.
