Pick You Up
Zeven nummers en ongeveer 25 minuten geven Sheryl Crow weinig ruimte om tijd te verspillen op Pick You Up. Samen met vaste schrijfpartner Jeff Trott grijpt ze terug op vertrouwde rootsrock en americana. De centrale vraag is hoe mensen elkaar kunnen helpen in een lastige tijd. Dat levert sympathieke muziek op. Op de beste momenten wordt die betrokkenheid concreet: je hoeft geen oplossing te hebben om er voor iemand te zijn.
Freight Train opent met ruimte in het arrangement en een gevoel van afstand. Het titelnummer brengt de boodschap dichter bij het dagelijks leven. Ergens op komen dagen kan al veel betekenen, ook als je verder weinig kunt doen. Crow kan zulke eenvoudige gedachten nog altijd natuurlijk overbrengen. De ontspannen muziek helpt daarbij en de muzikanten staan de nummers zelden in de weg.
Een paar andere kleuren zijn welkom. I've Got Your Number voegt bluesy rock en wat humor over ouder worden toe. Flat Earth plaatst zwaardere onderwerpen in een steviger geluid. Freedom Bus haalt Jesse Welles erbij voor de afsluiting. Daardoor blijft de plaat niet hangen in één geruststellende stemming, al klinkt Crow vaker vermoeid dan strijdlustig.
Juist dat geruststellende karakter is ook de beperking. Verschillende melodieën zijn prettig zonder echt te blijven hangen. De vertrouwde arrangementen hebben soms te snel hun comfortabele plek gevonden. Voor zo'n korte plaat heeft Pick You Up opvallend veel momenten waarop de aandacht kan wegzakken. Wat meer wrijving of een paar sterkere refreinen hadden de onderwerpen meer kracht gegeven.
Wie vooral van Crows ontspannen kant houdt, vindt hier voldoende warmte. De samenwerking met Trott en haar ongedwongen zang blijven pluspunten. Pick You Up heeft een mooie boodschap en klinkt aangenaam, maar zoekt muzikaal zelden de grens op. Het is een bescheiden verzameling die vooral op losse momenten werkt. Menselijk genoeg om van te genieten, te weinig uitgesproken om bij haar onmisbare albums te horen.
