From the Dark
Een album van Tony Iommi begint met een duidelijk voordeel: die gitaarklank roept al iets op voordat er veel is gebeurd. From The Dark verdient zijn plek doordat er ook goede nummers rond dat gewicht staan. De naam hoeft het werk niet alleen te doen. Met Jørn Lande als zanger kiest de plaat voor de dramatische, melodieuze kant van Iommi's verleden.
Over The Violent Sun maakt meteen duidelijk wat de bedoeling is. De riff staat centraal, maar Lande geeft hem een bredere emotionele lading. Zijn grootse zang past bij muziek die daar de ruimte voor heeft. World Alone voert het tempo op en laat horen hoe goed een direct, zwaar rocknummer kan werken wanneer alle onderdelen op hun plek vallen.
De acht nummers van het hoofdprogramma geven de verschillende stemmingen genoeg ruimte. Beyond The Dead haalt de vaart omlaag en zet een donkerder drama neer. Stormwatcher biedt vervolgens plaats aan een meer beschouwende uitvoering. De productie van Mike Exeter houdt de klank breed en helder. Toetsen en orkestrale accenten ondersteunen de gitaren, zonder hun rol over te nemen.
Die afwerking zal vooral aanspreken bij liefhebbers van Black Sabbath met Dio. Wie juist het ruwe gevoel van de vroegste platen zoekt, vindt hier minder van zijn gading. Sommige grote momenten zijn bovendien wel erg groots, en de muziek verlaat zelden de stijl die Iommi zelf hielp vormen. De waarde zit hier in de composities en de uitvoering, zonder dat er nieuwe regels nodig zijn.
Return Of The Arbalist zorgt laat op de plaat voor een welkome versnelling. Legacy sluit daarna af met een meer afgewogen, bluesachtig gewicht. Lande krijgt er de ruimte om de emotie te dragen.
From The Dark laat horen hoe goed een ervaren muzikant kan aanvoelen wat er nog waarde heeft in zijn geluid. De riffs overtuigen, de nummers hebben elk hun eigen vorm en de speelduur blijft compact genoeg om de beste momenten te laten opvallen.
